Marzec 2026: Słuchajcie! Żyjmy coraz bardziej w wnętrzu...

Drodzy przyjaciele,

Właśnie zakończył się miesiąc luty, który niestety przejdzie do historii Francji, najstarszej córki Kościoła! Nie możemy zignorować dwóch pytań, które Święty. Jan Paweł II skierował do Francji w czerwcu 1980 r. dotyczących wierności Francji obietnicom chrztu i jej misji wychowawczej wobec narodów. Zanim zadał nam to podwójne pytanie, podjął wiele retorycznych środków ostrożności formułując słowa: „Pozwólcie mi… Pozwólcie mi” „Wybaczcie mi to pytanie…”. Jednak jako następca Świętego Piotra musiał zadać to podwójne pytanie z troski o Kościół i z miłości do człowieka, którego ostateczna wielkość leży w Trój-jedynym Bogu. Francja zalegalizowała aborcję. Dzisiaj Parlament przegłosowało legalizację eutanazji. Nasi posłowie nie wysłuchali ani głosu Kościoła, ani głosu Izby Lekarskiej, ani głosu najmniejszych i rodzin. Ci, którzy głosowali za tą ustawą, ponoszą poważną i ciężką odpowiedzialność! Nadszedł czas zadośćuczynienia, ponieważ Francja, czy nam się to podoba, czy nie, pozostaje zawsze najstarszą córą Kościoła, wychowawczynią narodów! Módlmy się, znośmy cierpienia, zanośmy ofiary i pocieszajmy Serca Jezusa, Maryi i Józefa. Nie poddamy się, będziemy bez zmęczenia nadal dawać świadectwo Ewangelii życia i absolutnego szacunku dla każdej istoty ludzkiej od momentu poczęcia aż do naturalnego końca.

Ten lutowy miesiąc upłynął również pod znakiem odrażającego morderstwa Quentina w Lyonie, dokonanego przez członków skrajnej lewicy. Zorganizowano białą manifestację ku pamięci Quentina. Wzięło w niej udział 3200 osób. Skrajna lewica nie uszanowała pamięci Quentina ani żałoby jego rodziny. To niedopuszczalne! Nie odpowiadajmy przemocą na przemoc, ale miejmy odwagę potępić tę straszną zbrodnię i domagać się szacunku dla każdej osoby oraz sprawiedliwości.

Postanowienie

Każdego ranka starajmy się wsłuchiwać w Słowo Boże, aby nasz dzień został uświęcony i abyśmy – pomimo codziennych zajęć – mogli doświadczać intensywnego życia wewnętrznego. 

Słowo Boże: Pwt 6, 1-25

Rozdział 6 Księgi Powtórzonego Prawa zawiera, począwszy od wersetu 4, „Szemá Izrael” = „Słuchaj, Izraelu…”, które uznaje się za wyznanie wiary i jedną z najważniejszych modlitw judaizmu, którą należy odmawiać przy wstawaniu, kładzeniu się spać, w podróży, w domu oraz przekazywać dzieciom.

« Takie są polecenia, prawa i nakazy, których nauczyć was polecił mi Pan, Bóg wasz, abyście je pełnili w ziemi, do której idziecie, by ją posiąść. 2 Będziesz się bał Pana, Boga swego, zachowując wszystkie Jego nakazy i prawa, które ja tobie rozkazuję wypełniać, tobie, twym synom i wnukom po wszystkie dni życia twego, byś długo mógł żyć. 3 Słuchaj, Izraelu, i pilnie tego przestrzegaj, aby ci się dobrze powodziło i abyś się bardzo rozmnożył, jak ci przyrzekł Pan, Bóg ojców twoich, że ci da ziemię opływającą w mleko i miód. 4 Słuchaj, Izraelu, Pan jest naszym Bogiem - Panem jedynym¹. 5 Będziesz miłował² Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił. 6 Niech pozostaną w twym sercu te słowa, które ja ci dziś nakazuję. 7 Wpoisz je twoim synom, będziesz o nich mówił przebywając w domu, w czasie podróży, kładąc się spać i wstając ze snu. 8 Przywiążesz je do twojej ręki jako znak³. Niech one ci będą ozdobą przed oczami. 9 Wypisz je na odrzwiach swojego domu i na twoich bramach.
10 Gdy Pan, Bóg twój, wprowadzi cię do ziemi, o której poprzysiągł przodkom twoim: Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi, że da tobie miasta wielkie i bogate, których nie budowałeś, 11 domy pełne wszelkich dóbr, których nie zbierałeś, wykopane studnie, których nie kopałeś, winnice i gaje oliwne, których nie sadziłeś, kiedy będziesz jadł i nasycisz się - 12 strzeż się, byś nie zapomniał o Panu, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli. 13 Będziesz się bał Pana, Boga swego, będziesz Mu służył i na Jego imię będziesz przysięgał. 14 Nie będziecie oddawali czci bogom obcym, spomiędzy bogów okolicznych narodów, 15 bo Pan, Bóg twój, który jest u ciebie, jest Bogiem zazdrosnym, by się nie rozpalił na ciebie gniew Pana, Boga twego, i nie zmiótł cię z powierzchni ziemi. 16 Nie będziecie wystawiali na próbę Pana, Boga waszego, jak wystawialiście Go na próbę w Massa⁵. 17 Będziecie pilnie strzec polecenia Pana, Boga waszego, Jego świadectwa i praw, które wam zlecił. 18 Czyń, co jest prawe i dobre w oczach Pana, aby ci się dobrze powodziło i abyś wreszcie wziął w posiadanie piękną ziemię, którą poprzysiągł Pan przodkom twoim, 19 wypędzając przed tobą wszystkich wrogów twoich. Tak zapowiedział Pan. 20 Gdy syn twój zapyta cię kiedyś: «Jakie jest znaczenie tych świadectw, praw i nakazów, które wam zlecił Pan, Bóg nasz?», 21 odpowiesz swojemu synowi: «Byliśmy niewolnikami faraona w Egipcie i wyprowadził nas Pan z Egiptu mocną ręką. 22 Uczynił na oczach naszych znaki i cuda wielkie przeciwko Egiptowi, faraonowi i całemu jego domowi. 23 Wyprowadził nas stamtąd, by iść z nami i przyprowadzić nas do ziemi, którą poprzysiągł dać przodkom naszym. 24 Wtedy rozkazał nam Pan wykonywać wszystkie te prawa, bać się Pana, Boga naszego, aby zawsze dobrze nam się wiodło i aby nas zachował przy życiu, jak to dziś czyni. 25 Na tym polega nasza sprawiedliwość, aby pilnie przestrzegać wszystkich tych poleceń wobec Pana, Boga naszego, jak nam rozkazał».» (Pwt 6)

1) Dyscyplina: 

Każdy z nas znajdzie dla siebie jakieś drobne wysiłki lub wyrzeczenia, które warto podjąć w okresie Wielkiego Postu. Nie zapominajmy nigdy, by z Bożą łaską postanowić i zrealizować to czy inne małe wyrzeczenie. Najważniejsze jest to, że czeka nas piękna przygoda Miłości!

2) Zapowiedzi

Przygotujmy się dobrze na niedziele Wielkiego Postu, uroczystości Świętego Józefa (19 marca) i Zwiastowania Pańskiego (25 marca). W niedzielę 8 marca odbędzie się w naszych Domach i ośrodkach duchowych pielgrzymka wielkopostna. 24–26 marca: jubileusz w San Damiano.

3) Impuls Duchowy: "Słuchajmy Jezusa i rozwijajmy intensywną aktywność wewnętrzną"

La consigne de Mère Marie-Augusta

Wraz z ostatnim Impulsem z lutego rozpoczęliśmy rozważanie duchowych wskazówek przekazanych przez Matkę Marię Augustę jej duchowym dzieciom i przedstawionych przez naszego Założyciela. Będziemy rozważać pierwszą wskazówkę, zainspirowaną naszej Matce przez Serce Jezusa. Rozpoczyna się ona słowem „Słuchajcie!”, tak jak w Księdze Powtórzonego Prawa 6,4.

«  Słuchajcie! Żyjmy coraz bardziej we wnętrzu. Posługujmy się, a nawet nadużywajmy prostoty z Jezusem. Stańmy się dziećmi, ufnymi, oddanymi. Nie pozwólmy sobie na żadną nieczystość, nie pielęgnujmy żadnych złych, raniących myśli. Podczas tej ziemskiej pielgrzymki dzielmy fizycznie wszystko z ludźmi, ale to z Panem naszym, o Panu naszym musimy nieustannie myśleć. Oto walka podjęta z diabłem. Uwaga: wierność. Liczmy na miłość Pana Jezusa i wierzymy w nią; ale wierzmy też w Jego zazdrość i bezlitosną karę, jeśli Mu będziemy niewierni. Czerpmy łaski z czystego Serca Najświętszej Matki Jezusa. Powierzmy się władzy, która musi być czujna i bez słabości, matczyna i cierpliwa, modląca się i umartwiająca się. Prośmy Pana Jezusa o przebaczenie dziesięć razy dziennie, jeśli to konieczne; nie przyjmujmy żadnej nieczystości w naszym sercu, w naszej duszy, które należą do Pana Jezusa, tylko do Niego. W modlitwie zrozumiemy pragnienia Pana Jezusa względem nas. »

Komentarz naszego Ojca założyciela

Nasz Ojciec Założyciel osadzał tę wskazówkę w kontekście historycznym i tak ją komentował:

Drużyna Matki Bożej Śnieżnej, która osiedliła się w Saint-Pierre-de-Colombier 31 maja 1947r., odbyła pielgrzymkę połączoną z rekolekcjami do Lourdes w dniach 8–15 sierpnia 1947 r. Matka Maria Augusta przygotowała tę pielgrzymkę, podobnie jak wszystkie swoje działania, poprzez wiele modlitwy, zarówno w dzień, jak i w nocy. Jako owoc jej modlitwy możemy odnotować to, co napisał Ojciec: „Trzeba być «słuchającym». Tak prosi i powtarza Bóg głosem Mojżesza (Pwt 6, 3-4) oraz poprzez psalmy i proroków: «Słuchaj, Izraelu». Trzeba słuchać Boga, zwłaszcza w czasie świętych, w czasie modlitwy, rekolekcji czy pielgrzymki. To słuchanie Boga musi być pełne otwartości serca, gotowości na rady i pragnienia Boga względem nas. Wtedy naprawdę Bóg może przemawiać do naszej duszy. Pragnieniem Pana Jezusa jest, abyśmy coraz bardziej żyli w wewnętrznej aktywności naszego ducha, w obecności Pana Jezusa, naszego przyjaciela, naszej miłości. On bardzo pragnie bliskości z nami. Prosi nas, abyśmy mieli nastawienie duchowego dzieciństwa, będąc całkowicie ufni, całkowicie oddani woli Ukochanego. To pozwoli uniknąć lub odrzucić wszelkie nieczyste, złe lub raniące myśli.”

Matka Maria Augusta, jak pisał nasz Założyciel, uważała, że podczas tej pielgrzymki powinna zrezygnować ze wszystkiego, co zbytnio odróżniałoby ją od jej czterech córek, a zwłaszcza unikać chwil odosobnienia na modlitwę, której jednak pragnęła, ale która nie mogłaby się odbywać tak jak w Domu, ponieważ życie wspólnotowe miało być nieprzerwane. Wymagałoby to tym bardziej ćwiczenia tego wewnętrznego wsłuchiwania się w nieustanną myśl o Panu Jezusie, jej Ukochanym. Jednak to pragnienie modlitwy i samotności wywoływało w niej „walkę”, w bardzo silnej pokusie odrzucenia tego życia apostolskiego i odpowiedzialności za wychowywanie córek we wszystkich dziedzinach, zarówno ludzkich, jak i duchowych.

Wewnętrzna walka stawała się coraz bardziej straszna w ciągu tych pierwszych miesięcy w Saint-Pierre. Przybierała ona wszelkie formy odrazy i niechęci do Saint-Pierre, do jej córek duchowych, do mnie, silnych pokus braku zaufania do siebie, buntu przeciwko absolutnej zależności, która się jej narzucała. Nie ulega wątpliwości, że ataki demoniczne nasilały się, powodując w niej okrutne wątpliwości i cierpienie. Jednocześnie jednak tym bardziej błagała Pana Jezusa, aby zachował ją w wierności. Jezus zresztą dawał jej do zrozumienia, że gdyby zawiodła w wierności, byłoby to bardzo poważne i niebezpieczne, nawet dla jej zbawienia.

Podczas tej pielgrzymki do Najświętszej Maryi Panny musiała czerpać łaski z czystego Serca Matki Pana Jezusa. Nawet pomimo wielu trudności musiała również powierzyć się mnie. Wiedziała, że mój autorytet musi być czujny i nieugięty. Ze swojej strony musiałem dobrze zrozumieć, że w tej trosce o jej duszę, tak żarliwą i tak atakowaną, musiałem być cierpliwy, modlący się, a nawet „matczyny”! Uwaga: ten komentarz naszego Ojca Założyciela jest bardzo pouczający. Ta pierwsza wskazówka, co jest oczywiste, została zainspirowana Sercem Jezusa dla wychowania serca Matki Marii Augusty, ale jednocześnie mogła dotyczyć wszystkich jej duchowych dzieci i naszych przyjaciół.

Matka Maria Augusta, jak pisał nasz Założyciel, modliła się długo przed wielkim krzyżem na Drodze Krzyżowej w Lourdes. Zrozumiała, że Pan Jezus wzywa ją, by w kolejne piątki poświęcała więcej czasu na modlitwę, kontemplację i pokutę. To zachęciło mnie, abym sam nie bał się poświęcać więcej czasu na modlitwę w piątki, oczywiście poza moimi obowiązkami duszpasterskimi jako proboszcza parafii. Była to również zachęta dla wszystkich członków naszego „Foyer”, aby zjednoczyli się duchowo z Męką Zbawiciela.

Matka Maria Augusta coraz bardziej angażowała się w swoją podstawową misję jako apostołka Miłości i wychowawczyni apostołów Miłości w wierności, posłuszeństwie, uległości i zaufaniu. Jednocześnie w jej sercu nasilała się walka i przekonanie, że ona nie ma takiego powołania. Jednak w tę niedzielę wieczorem powiedziała mi: „Idę na oślep w zaufaniu. To właśnie dzięki siłom i łasce Pana modlę się z całej duszy. Nie mniej silnie odczuwam trudności w otwarciu się. Módlcie się za mnie i błogosławcie mnie! ” Poleciła swoim córkom, aby modliły się również za grzeszników i pocieszały Pana Jezusa i Matkę Bożą z powodu bólu, jaki im sprawiali w tym mieście Lourdes, centrum wielkich łask, ale także miejscu rozpustnych spotkań, nieporządku i grzechów, jak to niestety często bywa w ośrodkach, do których przybywają nie tylko gorliwi pielgrzymi.

Wskazówka w naszym życiu

Przeniesienie pierwszej wskazówki Matki Marii Augusty na grunt naszego życia:

– „Słuchajcie! Żyjmy coraz bardziej we wnętrzu”. Przeżyjmy ten Wielki Post, jak zachęca nas papież Leon XIV, słuchając Słowa Bożego i używając prostoty w kontakcie z Panem Jezusem.– „Podczas tej ziemskiej pielgrzymki dzielmy fizycznie wszystko z ludźmi, ale to z Panem naszym, o Panu naszym musimy nieustannie myśleć”. Kontekstem pierwszej wskazówki, zainspirowanej przez Serce Jezusa Matce Marii Augusty, jest pielgrzymka do Lourdes czterech pierwszych sióstr oraz Ojca i Matki FMND. To, co zostało powiedziane do Matki Marii-Augusty, odnosi się również do każdego z nas. Nasze życie jest pielgrzymką do Królestwa Bożego. Musimy dzielić życie naszych współczesnych, ale tym, co nas od nich odróżnia, powinno być nasze życie z Panem Jezusem. Wszyscy powinniśmy móc powiedzieć wraz ze św. Pawłem: « Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus. » (Ga 2, 20).

–„Oto walka podjęta z diabłem. Uwaga: wierność. Liczmy na miłość Pana Jezusa i wierzymy w nią; ale wierzmy też w Jego zazdrość i bezlitosną karę, jeśli Mu będziemy niewierni.” Serce Pana Jezusa ostrzegło Matkę Marię Augustę. Potraktujmy poważnie niebezpieczeństwo związane z walką z diabłem. W tym okresie Wielkiego Postu kontemplujemy Pana Jezusa na pustyni, kuszonego przez diabła. Nie uległ On pokusom i wyprosił dla nas łaski, abyśmy i my mogli zwyciężyć w Nim. Musimy jednak pozostać wierni Panu Jezusowi, Ewangelii i przykazaniom Bożym. Niech ten Wielki Post, czas duchowej walki, stanie się dla każdego z nas czasem wielkich łask! Jezus powtarza nam nieustannie: czuwajcie i módlcie się!

– „Czerpmy łaski z czystego Serca Najświętszej Matki Pana Jezusa.” Serce Pana Jezusa w Lourdes zachęca naszą Matkę, by czerpała łaski z Niepokalanego Serca Maryi. Ona odpowiedziała na to wezwanie Pana Jezusa. Bardzo kochała i modliła się do Matki Bożej Śnieżnej, której kult był bliski naszemu Założycielowi. Niepokalane Serce Maryi pozwoliło jej nie ulec pokusom szatana, który chciał, by zrezygnowała ze swojej misji Matki i fundamentu apostołów Miłości, oraz pozostać wierną Panu Jezusowi aż do swojej paschy, w Wielki Czwartek, 11 kwietnia 1963 roku! Naśladujmy Matkę Marię Augustę i naszego Ojca Założyciela, pozwólmy się prowadzić Matce Bożej Śnieżnej, naszej przewodniczce.

– „Powierzmy się władzy, która musi być czujna i bez słabości, matczyna i cierpliwa, modląca się i umartwiająca się.” Serce Pana Jezusa, za pośrednictwem Matki Marii-Augusty, udzieliło naszemu Ojcu Założycielowi niezwykle cennych wskazówek dotyczących pełnienia posługi władzy wobec naszej Matki. Był czujny i niezłomny, ojcowski i cierpliwy, modlący się i umartwiający się. Módlmy się, aby wszyscy kapłani, którzy mają misję prowadzenia dusz, mogli praktykować te tak ważne cnoty, inspirowani Sercem Pana Jezusa. Prośmy również Boga, aby dał tym, którzy sprawują odpowiedzialne funkcje w Państwach lub w Kościele, siłę do sprawowania władzy jako służby, prosząc Boga o łaskę, by nie starali się zadowolić wszystkich, ale byli wychowawcami serc, czuwając i stawiając wysokie wymagania, a jednocześnie pozostając zawsze miłosiernymi.

– „Prośmy Jezusa o przebaczenie dziesięć razy dziennie, jeśli to konieczne; nie przyjmujmy żadnej nieczystości do naszego serca i duszy, które należą do Jezusa, wyłącznie do Niego.” Serce Jezusa było wymagające wobec naszej Matki, ponieważ pragnął, by ukształtowała swoje serce na Jego podobieństwo oraz na podobieństwo Niepokalanego Serca Maryi. Nasz Założyciel dał świadectwo o energicznej odpowiedzi naszej Matki na to wezwanie Pana Jezusa. Tak, ona jest Matką i Wzorem dla wszystkich apostołów Miłości oraz dla wszystkich przyjaciół Matki Bożej Śnieżnej. My również, z Bożą łaską, nie akceptujmy żadnej nieczystości w naszych sercach!

– „W modlitwie zrozumiemy pragnienia Pana Jezusa względem nas.” Idąc śladami Matki Marii Augusty i naszego Ojca, zintensyfikujmy naszą modlitwę w tym okresie Wielkiego Postu, aby Jezus natchnął nas zrozumieniem swoich pragnień względem nas. Słuchajmy i przyswajajmy Słowo Boże, pragnąc gorąco, aby ten czas łask, jakim jest Wielki Post, stał się okresem pozwalającym nam na intensywniejszą aktywność wewnętrzną, mającą na celu bardziej owocną działalność zewnętrzną.

6) Wiadomości

Ojciec Joseph został wybrany przełożonym naszego zgromadzenia aż do następnej Kapituły zwyczajnej za 3 lata. Prosi mnie, abym nadal pisał comiesięczne Impulsy Duchowe. Dziękuję Wam za wszystkie wiadomości pełne wsparcia i modlitwy. Wielkopostna pielgrzymka do naszych ośrodków duchowych pozwoli wam odkryć osobowość naszego Ojca Założyciela w 80. rocznicę jego mianowania w Saint-Pierre-de-Colombier. Na nasze jubileuszowe spotkanie w San Damiano, 25 marca, są jeszcze wolne miejsca: nie wahajcie się z nami skontaktować w tej sprawie!

W jedności z Matką Heleną, Ojcem Józefem oraz naszymi braćmi i siostrami przesyłam wam wyrazy naszej serdecznej miłości i błogosławię was, zapewniając was o modlitwach wszystkich domini oraz życząc wam owocnego Wielkiego Postu. Bardzo dziękuję za wasze modlitwy i wielką hojność.

Ojciec Bernard