Lipiec 2026 r.: śmierć i życie stanęły naprzeciw siebie...

Drodzy przyjaciele, drodzy młodzi przyjaciele,

Impuls Duchowy na lipiec 2026 roku pochodzi z zakończenia tak ważnej encykliki św. Jana Pawła II „Evangelium vitae” – „Ewangelia życia” – i nawiązuje do sekwencji z liturgii Mszy św. wielkanocnej, odmawianej przed czytaniem Ewangelii. W tym lipcu, kiedy przywódcy we Francji chcą przyspieszyć legalizację eutanazji, musimy się zmobilizować, aby posłowie znajdujący się pod „wpływem ideologii kultur śmierci” zostali oświeceni i zrozumieli, że Pierre Simon bardzo się pomylił. Jako wielki mistrz Wielkiej Loży Francji przez sześć lat ujawnił w swojej książce „De la vie avant toute chose - życie ponad wszystko” (Wydawnictwo Mazarine, 1979, 258 stron) główne założenia planu masońskiego, który kieruje naszą obecną polityką dotyczącą życia. Pisze tam między innymi: „Seksualność zostanie oddzielona od prokreacji, a prokreacja od ojcostwa. To cała koncepcja rodziny ulega tu obecnie przewartościowaniu” (s. 221–222).

Na stronie 200 pisze: „To właśnie w seksualności i miłości nawiązują dialog wolność i kreatywność. Uwolnienie seksu i związanych z nim przyjemności od poczucia winy – oto jedno z wielkich zadań końca tego stulecia”.

Na stronie 234 czytamy: „Prawdziwa miłość do życia i szacunek dla niego oznaczają, że czasami trzeba mieć odwagę, by je odrzucić. Eutanazja jest często przedmiotem bardzo głębokiej prośby rodziców, zwłaszcza matek. Niektóre z nich, przerażone ciążą, nie spoczną, dopóki nie wywalczą od nas tej obietnicy: nie pozwolić żyć dziecku, które jest nienormalne i nie ma dla niego żadnego lekarstwa. Paradoks naszej roli jako położników w tym konkretnym przypadku: czy pozwolenie na śmierć nie jest właśnie ochroną życia?”

Na stronie 255 czytamy jeszcze: „Było to z pewnością zapowiedzią nowego stosunku do ciała i przyjemności, podważeniem tysiącletniej dominacji, możliwą definicją nowej seksualności, stworzeniem – w skrajnym ujęciu – nowej natury ludzkiej i nowej koncepcji życia. Odkrywaliśmy w ten sposób, że natura i życie są bardziej niż kiedykolwiek wytworem ludzkim.”

Wciąż jest czas, by napisać do naszych posłów, którzy znajdują się pod wpływem zgubnej ideologii Pierre’a Simona! Razem z Kościołem odważnie świadczmy o Bożym planie dotyczącym rodziny, miłości i życia. Miejmy odwagę potępiać kultury śmierci, które zagrażają Francji, Europie i ludzkości oraz poważnie naruszają prawa człowieka i prawa rodziny. Szanowni posłowie Francji, wasze głosowanie będzie miało dramatyczne konsekwencje! Będziecie odpowiedzialni za bardzo poważny przełom antropologiczny i skrajnie poważną niewierność Francji, najstarszej córki Kościoła dzięki chrztowi w Boże Narodzenie 496 roku wraz z chrztem Chlodwiga i jego frankijskich żołnierzy! Będziecie zaprzeczać dewizie Francji: wolność, równość, braterstwo! Szanowni posłowie, którzy zamierzacie zalegalizować eutanazję, wsłuchajcie się w głos swojego sumienia, jeszcze jest czas! Chrońcie życie ludzkie, każde życie ludzkie, naród francuski was o to błaga!

Wysiłek:

Kościół wzywa nas, byśmy byli silni w wierze i nadziei, abyśmy byli świadkami świętości każdego ludzkiego życia. Bądźmy silni i wierni dzięki łasce Bożej i darowi siły Ducha Świętego. Powstańmy! Ruszajmy!

Słowo Boże: Rdz 1, 26-27; Rdz 32, 23-33; Iz 41, 10; Ef 6, 10-13; Kol 1, 11; Flp 4, 13; Ap 12; Ps 8.

Jesteśmy słabi z powodu naszej natury zranionej przez skutki grzechu pierworodnego i naszych grzechów, ale dzięki Duchowi Świętemu możemy czerpać siłę z mocy Bożej!

1) Dyscyplina:

Dobrze zorganizujmy nasze wakacyjne dni, aby ten czas był dla wszystkich czasem odpoczynku dla ciała i pokarmem duchowym dla naszych umysłów.

2) Przypomnienie

3 lipca: święto św. Tomasza, apostoła; 11 lipca: święto św. Benedykta, patrona Europy; 16 lipca: Matki Bożej z Góry Karmel; 22 lipca: święto św. Marii Magdaleny; 23 lipca: święto św. Brygidy, patronki Europy; 25 lipca: święto św. Jakuba Starszego, apostoła.

3) Impuls Duchowy: Śmierć zwarła się z życiem i w boju, o dziwy, choć poległ Wódz życia, króluje dziś żywy!

I) L’encyclique « Evangelium vitae » = l’Évangile de la vie

A) Każde życie ludzkie jest święte

Dla Jana Pawła II, każde życie jest święte i zawsze jest dobrem (EV 34). Krew Chrystusa objawia, jak wielka jest miłość Ojca, a zarazem ukazuje, jak cenny jest człowiek w oczach Boga i jak ogromna jest wartość jego życia. Święty Jan Paweł II mówi i niemalże Boskiej godność każdej osoby (EV 25).

Opierając się na tych zasadach, święty Jan Paweł II stanowczo przypomniał o obowiązkach każdego człowieka wobec życia ludzkiego i uroczyście ogłosił trzy prawdy:

– a) że bezpośrednie i umyślne zabójstwo niewinnej istoty ludzkiej jest zawsze aktem głęboko niemoralnym (EV 57) .

– b) bezpośrednie przerwanie ciąży, to znaczy zamierzone jako cel czy jako środek, jest zawsze poważnym nieładem moralnym, gdyż jest dobrowolnym zabójstwem niewinnej istoty ludzkiej. (EV 62) ;

– c) eutanazja jest poważnym naruszeniem Prawa Bożego jako moralnie niedopuszczalne dobrowolne zabójstwo osoby ludzkiej (EV 65 i 57)

Te trzy prawdy stanowią część moralnego dziedzictwa ludzkości. Ich naruszenie oznacza udział w poważnym przełomie antropologicznym, sprzecznym z naszym mottem „wolność, równość, braterstwo”!

B) Służba Ewangelii Życia

Święty Jan Paweł II nie poprzestał na potępieniu ataków na życie ludzkie, ale pragnął promować kulturę życia i odważne głoszenie Ewangelii życia. Kościół – pisał – musi być ludem życia i ludem dla życia (EV 78-79), musi bez strachu głosić Ewangelię życia (EV 80-82) i służyć tej Ewangelii, angażując się na rzecz życia (EV 87-91), tak jak uczyniła to święta Matka Teresa, idąc w ślady wielu świętych.

Służba Ewangelii życia wymaga, byśmy „postępowali jak dzieci światłości ” (Ef 5, 8) w tym świecie naznaczonym tak wielką ciemnością (EV 95-100). Musimy mieć odwagę męczenników, by być posłusznymi Bogu, a nie ludziom, i nie godzić się na praktyki sprzeczne z Prawem Bożym, nawet jeśli są one uznawane przez prawo cywilne (EV 68-74).

Służba Ewangelii życia polega na pracy nad wychowaniem serc, a zwłaszcza nad czystością. Wychowanie do pięknej miłości i szacunek dla życia są ze sobą powiązane (EV 97). „Antykoncepcja i aborcja są bardzo często ściśle powiązane, niczym owoce jednejrośliny” (EV 13).

Encyklika o życiu kończy się modlitwą do Najświętszej Maryi Panny, Matki żyjących:

«O Maryjo, jutrzenko nowego świata, Matko żyjących, Tobie zawierzamy sprawę życia: spójrz, o Matko, na niezliczone rzesze dzieci, którym nie pozwala się przyjść na świat, ubogich, którzy zmagają się z trudnościami życia, mężczyzn i kobiet — ofiary nieludzkiej przemocy, starców i chorych zabitych przez obojętność albo fałszywą litość. Spraw, aby wszyscy wierzący w Twojego Syna potrafili otwarcie i z miłością głosić ludziom naszej epoki Ewangelię życia. Wyjednaj im łaskę przyjęcia jej jako zawsze nowego daru, radość wysławiania jej z wdzięcznością w całym życiu oraz odwagę czynnego i wytrwałego świadczenia o niej, aby mogli budować, wraz z wszystkimi ludźmi dobrej woli, cywilizację prawdy i miłości na cześć i chwałę Boga Stwórcy, który miłuje życie.  » (EV 105)

Nie zwlekajmy dłużej: napiszmy do naszych posłów. W obliczu Prawdy mogą zmienić swoje stanowisko. Mają przecież sumienie! Nie bójmy się! Jeszcze nie jest za późno!

II) Duchowe wskazówki Matki Marii Augusty

Wskazówka 8

Wezwanie do świętości. „Chcielibyście być świętymi? Jezus z czułością spogląda na wasze słabości; szatan będzie je wykorzystywał, ale miejcie zaufanie; otwórzcie się natychmiast, a znajdziecie oparcie i nie upadniecie. Zwróćcie baczną uwagę: w waszych sercach musi płonąć czysty ogień. Nie zapominajmy o naszej misji. Nie zapominajmy o naszej obietnicy. Oddajmy się Bogu, oczyśćmy się, strzeżmy się pułapek diabła; w czasach pokusy nie wyruszajmy sami. Strzeżmy się, módlmy się, cierpmy, czuwajmy, pokutujmy. Bądźmy przezorni: spowiadajmy się. Kochajmy, kochajmy. Módlmy się za wszystkich, prośmy się nawzajem o modlitwę; módlmy się dużo; Jezus nas nie opuści. Musimy pracować nad chwałą Ojca, wychowując serca Jego dzieci. Siła łaski nie uwolni nas od cierpienia odkupieńczego. Zawsze odpowiadajmy miłością na miłość Jezusa.”

Komentarz naszego Ojca Założyciela:

„Matka Maria-Augusta coraz bardziej rozumie, że Pan Jezus wzywa ją do wielkiego oczyszczenia, do prawdziwej świętości serca, aby w jej sercu płonął czysty płomień miłości. Doskonale zdaje sobie sprawę, że nie należy zbyt pochopnie wierzyć w świętość, ponieważ jest ona naprawdę trudna do osiągnięcia. Coraz wyraźniej dostrzega swoje słabości i wady. W obliczu tego wezwania Jezusa do doskonałości miłości odczuwa wielki niepokój. Znajduje jednak pocieszenie w modlitwie i stara się właściwie stosować to, co zrozumiała na temat środków, dzięki którym nie osłabnie i nie upadnie. W szczególności wie, że zarówno ona, jak i jej córki, muszą bezzwłocznie zwierzać się swojemu kierownikowi duchowemu, gdy pojawiają się ataki Kusiciela. Trzeba się otworzyć, aby znaleźć wsparcie i nie osłabnąć.

W ten sposób będzie mogła wypełnić swoją misję – misję apostoła miłości, misję wychowawczyni apostołów miłości. Obiecała Jezusowi, że poświęci się temu z całych sił. Doskonale zdaje sobie również sprawę, że jeśli Jezus powierza jej misję, zadanie, to dlatego, że chce – o ile będzie się dobrze modlić – obdarzyć ją wszelkimi łaskami. Zatem musi zachować ostrożność i, na przykład, gdy odczuwa presję, by odejść, którą wciąż odczuwa bardzo silnie, nie powinna oddalać się sama, gdy musi opuścić Saint-Pierre. Musi jej towarzyszyć jedna z jej córek, zdolna pomóc jej modlitwą i rodzinną miłością. Diabeł bowiem potrafi bardzo dobrze wykorzystać izolację.

A zatem nadprzyrodzona ostrożność, modlitwa, cierpienie ofiarowane Bogu, czujność, przezorność, a przede wszystkim otwartość i miłość.

Powinna dużo modlić się za swoje córki, ale już od dłuższego czasu dobrze wie, że może i powinna mieć synów. Musi modlić się za swoich przyszłych synów. A ponieważ jestem głową rodziny, zaangażowanym w całą jej pracę nad duchową edukacją i prowadzeniem Foyer, powinna również dużo modlić się za mnie i z ufnością współpracować, polegając na łaskach stanu kapłańskiego. Jeśli modlimy się razem, jako rodzina, Jezus nigdy nas nie opuści. Będzie z nią w jej macierzyńskim obowiązku, nawet jeśli pozostawi jej wielkie zmęczenie, jej cierpienie zjednoczone z cierpieniem Jezusa, naszego Odkupiciela.

Niech ta 8. Wskazówka Duchowa Matki Marii-Augusty obdarzy nas w tym okresie wakacji żarliwym pragnieniem świętości, które wszyscy nasi ostatni papieże starali się nam przekazać. Podejmijmy decyzję, by stać się świętymi, szybko świętymi, wielkimi świętymi… ale z łaską Bożą i mocą Ducha Świętego! Naprzód! Wstańmy! Ruszajmy!

4) Formacja

ponownie zachęcamy was do dogłębnego zapoznania się z encykliką św. Jana Pawła II o Ewangelii życia. Zachęcamy was również do udziału w sesji w Sens poświęconej tematowi „Radość wiary” oraz do włączenia do waszego programu jednego z rekolekcji proponowanych przez naszą Rodzinę Domini, mających na celu waszą formację, zjednoczenie z Bogiem oraz podjęcie ważnych decyzji, które pozwolą wam wkroczyć na drogę świętości.

5) Misja, działanie

Niech wakacje nie przeszkadzają nam w zachowaniu naszych czasów modlitwy. Nie bójmy się dawać świadectwa członkom naszych rodzin, że mamy zwyczaj odmawiać modlitwę przed posiłkiem i modlitwę dziękczynną za posiłek; odmawiać różaniec; uczestniczyć w niedzielnej Mszy św., ale także w Mszy św. w dni powszednie. Bądźmy dla naszych bliskich i przyjaciół solą ziemi i światłem świata!

6) Modlitwa

powierzamy waszym modlitwom wszystkie nasze letnie działania z dziećmi (kolonia w St-Pierre, obozy w Bergerac i Grand-Fougeray); z nastolatkami na obozie w Wandei; z młodzieżą, która wybierze się na letnią pielgrzymkę do Polski; sesję w Sens poświęconą radości wierzenia; pielgrzymkę dla wszystkich do Lourdes w dniach 18–21 sierpnia 2026 r.; nasze rekolekcje duchowe pod dziewiątym hasłem: „Jezus, fundament naszej radości. Radość Ewangelii”, których pierwsza edycja odbędzie się w St-Pierre w dniach 2–7 sierpnia; oraz, oczywiście, udział w pierwszej wizycie apostolskiej naszego papieża Leona XIV we Francji. Przygotujmy się wreszcie na wielki jubileusz święta Matki Bożej Śnieżnej, aby uczcić 80. rocznicę poświęcenia figury Matki Bożej Śnieżnej w Saint-Pierre-de-Colombier, które miało miejsce w niedzielę 15 grudnia 1946 roku!

Cała nasza Misjonarska Rodzina życzy wam spokojnego i duchowo odnawiającego czasu letniego oraz powierza się waszym modlitwom. Zapewniamy was o naszych codziennych modlitwach w waszych intencjach oraz o naszej wielkiej miłości. Dziękujemy wam za wszystko, co dla nas czynicie poprzez wasze modlitwy i wielką hojność. Jest to dla nas wielkim pocieszeniem. Dziękujemy, dziękujemy, dziękujemy! Z serdecznością was błogosławię i zapewniam o modlitwach Ojca Józefa, Matki Heleny oraz wszystkich naszych sióstr i braci. A więc naprzód, abyśmy byli silni w wierze i wierni w radości, będącej owocem Ducha Świętego, oraz w odważnym świadectwie o świętości każdego życia ludzkiego. Umocnieni Siłą Bożą!

Ojciec Bernard